Er was eens...

... een vijftal NAC-supporters die zich ongerust maakten over de ontwikkelingen bij NAC. We schrijven het jaar des heren 1998 wanneer Richard Sommen, Hans Poppelaars, Gideon van Melle, Bas van Bavel en Marcel van Es hadden gehoord van de Reorganisatie, Nicole Edelenbos, een Raad van Toezicht, NAC Invest, miljoentje hier, miljoentje daar, en nog wat meer gekke dingen. Genoeg dingen om enige onrust te voelen, want als supporters wisten we niet waarover het ging en al helemaal niet welk effect het op óns zou hebben. Daarnaast vonden wij dat, als NAC écht een bedrijf wilde worden, zij iets van een visie moesten hebben:
Wat wil NAC nu en waar willen ze naartoe? Wat wil NAC zijn in 2003 en hoe gaan ze dat vormgeven? Hoe gaan ze er voor zorgen dat NAC NAC blijft en niet het speelgoedje wordt van een vage investeringsmaatschappij?

Gesprekken

Genoeg vragen om eens in het najaar van 1998 te gaan kletsen met de kersverse Algemeen Directeur Roelant Oltmans en toenmalige Bestuursvoorzitter John Peek. Na een aantal gesprekken kwamen we tot dezelfde conclusie:
Er is een té grote afstand tussen NAC en haar supporters ontstaan en daar moest iets aan gedaan worden. Al snel werd er gesproken over hoe we dat zouden moeten aanpakken. Grote vraag was natuurlijk WIE vertegenwoordigt de supporters, want NAC zag het niet zo zitten dat er 15.000 man aan de balie verschijnen. Dus moest er een constructie bedacht worden waardoor de supporters democratisch vertegenwoordigd zouden worden bij NAC. Beide partijen vonden dit natuurlijk de beste oplossing, want alleen zo voorkom je dat een klein select groepje de dienst gaat uitmaken. Et Voilá, een al bestaan idee van 'een Supportersraad NAC' werd uit de kast gehaald en de vijf supporters benoemden zichzelf tot oprichtingscommissie. Het was begonnen. De Supportersraad NAC in  'ruwe' vorm bestond. Op één vraag antwoordde NAC negatief: wij wilden directe invloed op het beleid.
NAC vond dat te ver gaan en wees dat af. Groot was dan ook onze verbazing dat enkele maanden later NAC tóch besloot tot het benoemen van een supporter in de Raad van Toezicht (destijds Gideon van Melle). Hij was vanaf dat moment 'onze man' op dat niveau en vertegenwoordigde daar onze belangen en had daar via stemrecht (één van de zeven) invloed op de beleid van NAC.

De eerste jaren

Toen de Supportersraad NAC eenmaal was opgericht en geïnstalleerd met interim-leden werd afgetrapt met een 10 punten plan. Hierin stonden 10 items waar supporters mee te maken krijgen bij het `NAC-supporter`-zijn. Later zijn deze abstracte aandachtspunten vertaald naar concrete actiepunten, waaraan vervolgens samen met NAC aan gewerkt kon worden. Dit ging in sommige gevallen beter dan andere, maar over het algemeen bleken alle brieven, acties, etc. weinig uit te halen. Het is tekenend dat de Supportersraad NAC, ten tijde van het oude bestuur, haar grootste successen behaalde op gebieden waar het eigenlijk niet `hoorde’ te komen. Het ADVIES-orgaan scoorde het hardst met het realiseren van een NAC Museum, een NAC CD en een grandioos NAC-feest in Para. 'Enkel' op het gebied van uit- en thuiswedstrijden werden hier en daar wat kleine succesjes behaald in het Toto-divisie seizoen (1999-2000). Zo werden verplichte combi's naar Emmen, Volendam, VVV, Dordrecht 90 etc. in een prettige samenwerking met NAC's Bureau Supporterszaken omgetoverd tot eigen vervoer potten.

De bom die barstte

En toen was het 2002 en bleek NAC in juni in zeer grote problemen te verkeren. Vaak is ons verweten dat we de achterban hierover eerder moesten informeren. Het antwoord hierop is simpel: Als we het geweten hadden, hadden we dit ook zeker gedaan. Maar net als ieder ander, op de toenmalige Raad van Toezicht na, vernamen wij alle problemen ook slechts uit de krant. Ook dit is tekenend voor de mate waarin de SR serieus genomen werd back in the ol' days. Toch heeft de negatieve NAC-spiraal, uiteindelijk, een grote, positieve invloed gehad op de Clubraad NAC. De financiële malaise was namelijk aanleiding voor een projectgroep om op te staan: Mirjam van Loon (destijds secretaris van de SR), William Vogels (destijds lid voor Vak F in de SR), Hans Poppelaars (destijds running mate voor de B-Side in de SR), Arjan van Toor (destijds webmaster van de SR) en Ilse Huls staken de koppen bij elkaar en kregen het 'onmogelijke' voor elkaar. Zij kwamen gezamenlijk tot een 'eigen' saneringsplan, wat achtereenvolgens door Ernst & Young, Boer & Croon en de Gemeenteraad grotendeels 1-op-1 werd overgenomen. Binnen de NAC-gelederen schaarden de Supportersraad NAC, de Supportersvereniging en de Business Club zich unaniem achter het plan, een unicum in de NAC-historie. De Projectgroep NAC bracht verschillende stakeholders van NAC bij elkaar en deed de SR beseffen dat nieuwe kansen zich aandoen in de recente toekomst. De SR besloot ook zichzelf te evalueren en hieruit kwamen in januari 2003 een aantal grote veranderingen voort:

Ø       Er wordt voortaan gewerkt met een dagelijks bestuur om urgente besluitvorming sneller te laten verlopen;

Ø       Er wordt voortaan gewerkt met commissies om besluitvorming binnen een project/segment te bespoedigen;

Ø       De SR nam afscheid van een aantal mensen en introduceerde een aantal nieuwkomers;

Ø       De SR zal voortaan als Stichting door het leven gaan. Dit om aansprakelijkheid en financiënbeheer eenvoudiger te maken;

Ø       De SR zal de verkiezingsprocedure verder gaan formaliseren. Elk vak krijgt minimaal 1x / 3 jaar verkiezingen.  

En nu?